ميكنند و چند ماهى و شايد نزديك به يك سال در مدرسه علميه خوانسار به تحصيل اشتغال داشته‌اند « 1 » و در مدرسه علميهء آن شهر يعنى مدرسهء گوهر خانم - دختر شاه سليمان صفوى - ساكن بوده‌اند و بعد از مدّتى دوباره به گلپايگان برميگردند . اين دوران براى ايشان دوران سختى و ابتلاآت بوده زيرا از دست دادن پدر از يكسو و گرانى شديد از ديگر سو ايشان و افراد بستگان وى را تحت فشار قرار داده بوده است . يك وقت براى اين جانب نقل ميكردند كه عصر جمعه مقدارى نان محلى را برميداشتم پياده روانه گلپايگان مىشدم و به شهر مىآمدم و در منزل بعضى از نزديكان بودم و دوران تحصيلى هفته را در آنجا مىماندم و تحصيل مىكردم و عصر چهارشنبه به سوى گوگد مراجعت مىنمودم . كم‌كم شهرت و آوازهء حوزهء علميهء اراك و رئيس آن حوزه ، مرحوم آية اللّه العظمى حائرى ، كه به دعوت بعضى از علما و اكابر آن سرزمين ، از عراق به آنجا آمده و ادارهء آن حوزه را به عهده گرفته بودند به گوش مرجع بزرگوار مىرسد و تصميم مىگيرند كه به اراك بروند و در پى اين تصميم حركت كرده و در اوائل سال 1336 قمرى به شهر اراك مهاجرت ميكنند « 2 » و در مدرسه آقا سيد ضياء الدين سرگرم تحصيل مىگردند مدتى در آن مدرسه بوده‌اند بعد كه مىبينند انجا شلوغ شده به مدرسهء مرحوم حاج آقا محسن منتقل مىشوند .

--> ( 1 ) خود مىفرمودند بلوغ من در خوانسار واقع شد و ياد دارم كه آن ايّام سخن از رسالهء عمليهء مرحوم آقا سيّد محمد كاظم يزدى بود كه تازه منتشر شده بود . ( 2 ) در آثار الحجة ج 2 ص 72 ميگويد : اوائل سال 1336 مهاجرت به اراك كردند . و به نقل خودشان با جمعى كه فقط اطراف يك اطاق را پر مىكرده‌اند در درس آقاى حائرى شركت مىكرده‌اند .